نگه می داشت از هر سو سپاهش

نه چندان ریخت اشک و کرد فریاد

که آن هرگز کسی را خود بود یاد

بگردون می رسید آواز آهش

پس آنگه گفت آن ساعت که جان داد

چه گفت از من ترا و چه نشان داد

بدو گفتم که آن ساعت چنین گفت