که در خاکش فکندم می کشیدم

زبیده در پس آن پرده آمد

که تا پیشش حکایت کرده آمد

چنین گفت او که چون آنجا رسیدم

برآمد از پس پرده خروشی

چو دریا زان زنان برخاست جوشی

زبیده گفت ای فریادم از تو