چو دریا زان زنان برخاست جوشی

چنین گفت او که چون آنجا رسیدم

که در خاکش فکندم می کشیدم

برآمد از پس پرده خروشی

زبیده گفت ای فریادم از تو

خدا بستاند آخر دادم از تو

جگرگوشه مرا در مستمندی