رسن در گردنش انداختی تو

جگرگوشه مرا در مستمندی

نترسیدی که بر روی او فکندی؟

خلیفه زاده را نشناختی تو

دریغا ای غریب و ای جوانم

دریغا نور چشم و شمع جانم

چو بادی عزم ره ناگاه کردی