دریغا ای غریب و ای جوانم

نترسیدی که بر روی او فکندی؟

خلیفه زاده را نشناختی تو

رسن در گردنش انداختی تو

دریغا نور چشم و شمع جانم

چو بادی عزم ره ناگاه کردی

که جان مادر آتشگاه کردی