بسی شیرند تن در گور داده

نگه کن تا بآدم پشت بر پشت

که چندین طفل عالم در شکم کشت

بسی میرند جسم مور داده

جهان را ذره در مغز هش نیست

که او جز رستمی سهراب کش نیست

چه می گویم خطا گفتم چو مستان