چه می گویم خطا گفتم چو مستان

بسی شیرند تن در گور داده

جهان را ذره در مغز هش نیست

که او جز رستمی سهراب کش نیست

که او زالیست سر تا پای دستان

ترا می پرورد از بهر خوردن

بنه این تیغ را ناکام گردن