اگر این پرده نیلی نبودی

بتخت سلطنت بنشست هر روز

ز دست آسمان با روی چون ماه

کله را بر زمین زد هر شبانگاه

نه کوژی یافتی کس نه کبودی

فلک کوژست از سر تا به پائی

نیابی راستش در هیچ جائی