که پنبه در دهان مرده نیکوست

چنین گفت او که گمراهم من از وی

که هر ساعت که بوسی خواهم از وی

مرا گوید ندارم موی تو دوست

چو تو در بوسه آئی هر زمانم

نهی چون پنبه موی اندر دهانم

برو پنبه خوشی از گوش برکش