چنین گفت او که گمراهم من از وی

بدو گفت ای بسی تیمار برده

بگو تا حال تو با زن چه گونه است

تو پیر و او جوان این باژگونه ست

که هر ساعت که بوسی خواهم از وی

مرا گوید ندارم موی تو دوست

که پنبه در دهان مرده نیکوست