تو پیر و او جوان این باژگونه ست

رفیقی داشست پیر سال خورده

بدو گفت ای بسی تیمار برده

بگو تا حال تو با زن چه گونه است

چنین گفت او که گمراهم من از وی

که هر ساعت که بوسی خواهم از وی

مرا گوید ندارم موی تو دوست