بدین زاری چنین گریان چرائی

شبی در خواب دید آن مرد مشتاق

که بس گریانستی بوبکر وراق

بدو گفتا که ای مرد خدائی

چنین گفت او که چون گریان نباشم

ز پای افتاده سر گردان نباشم؟

که امروزی درین جائی نشستم