چنین گفت او که چون گریان نباشم

که بس گریانستی بوبکر وراق

بدو گفتا که ای مرد خدائی

بدین زاری چنین گریان چرائی

ز پای افتاده سر گردان نباشم؟

که امروزی درین جائی نشستم

درین یکپاره گورستان که هستم