نیابی سوی او یا بوی او راه

چراغی را که ره بر باد باشد

نمی دانم که چون آزاد باشد

چراغ روح تو چون مرد ناگاه

چراغ مرده را چندانکه جوئی

نیابی هیچ جائی، چند پوئی

چراغ مرده را ماتم مکن تو