همه زنگی دلی رفته ز زنگی

کشیده پای تا فرقش بزنجیر

بزاری ناله می کرد چون زیر

دلی چون دیده موری ز تنگی

بپرسیدم از آن زنگی خسته

که از بهر چه گشتی پای بسته

مرا گفتا گناهی کرده ام من