مرا گفتا گناهی کرده ام من

همه زنگی دلی رفته ز زنگی

بپرسیدم از آن زنگی خسته

که از بهر چه گشتی پای بسته

که زین زنجیر و غل آزرده ام من

بنزد خواجه من میهمان را

بود حقی که نتوان گفت آن را