ببخشد از برای میهمانم

بنزد خواجه من میهمان را

بود حقی که نتوان گفت آن را

اگر از وی بخواهی این زمانم

چو آوردند نان و خواجه بنشست

بسوی نان نمی برد اصمعی دست

که نتوانم که خون جان خورم من