چو کارت با خود افتادست پیوست

که تا آتش کند افروختن فاش

چو در غیری ندیدی هیچ خیری

چرا مشغول می گردی بغیری

سفر در خویش کن بی پای و بی دست

اگر در خویشتن یک دم بگردی

چو صد دل دان که در عالم بگردی