اگر در خویشتن یک دم بگردی

چرا مشغول می گردی بغیری

چو کارت با خود افتادست پیوست

سفر در خویش کن بی پای و بی دست

چو صد دل دان که در عالم بگردی

ترا یک ذره در خود عیب دیدن

به از صد نور غیب الغیب دیدن