چه می خواهی تو زین صوفی گمراه

اگرچه خدمتش هر دم فزون بود

ولی درچشم آن زیبا زبون بود

زبان بگشاد صوفی گفت ای ماه

چه باید تا پسندت آید از من

بگو کین خشم چندت آید از من

بمن می ننگری از ناز هرگز