ولی درچشم آن زیبا زبون بود

بزودی باد بیزن هم روان کرد

چو بادی بر سر آن گل فشان کرد

اگرچه خدمتش هر دم فزون بود

زبان بگشاد صوفی گفت ای ماه

چه می خواهی تو زین صوفی گمراه

چه باید تا پسندت آید از من