که سالی بر امید گل کشد خار؟

چو در پای تو خار از بهر ما شد

گلی می دان که با تو در قبا شد

کمی تو از درخت گل درین کار

ز لیلی خار در پایت شکسته

به از صد گل ز غیری دسته بسته