بدید آن خلوت و آن جای خالی

پسر چون پاره با خویش آمد

شهش با لشکری در پیش آمد

گشاد از خواب مستی چشم حالی

گرفته مرده راتنگ در بر

ستاده بر سر او شاه و لشکر

بجای آورد آنچ افتاده بودش