ولی اسپ و عمامه رانده را

محبت را نصیب از تو گدازش

عدو را هم نواو هم نوازش

ز تو نه نان نه جامه خوانده را

چو گفت آن پیر در خون مانده این راز

شنود از هاتفی در سینه آواز

که ای مومن اگر خواهی، همه چیز