که هرگز دوستی ما زند لاف

ز خاک او برآمد لاله زاری

میان این همه رنج و عذابش

رسید از هاتف عزت خطابش

نخواهد خورد بی دردی می صاف

سزای دوستان اینست ما دام

که گردونشان رود بر هفت اندام