سزای دوستان اینست ما دام

رسید از هاتف عزت خطابش

که هرگز دوستی ما زند لاف

نخواهد خورد بی دردی می صاف

که گردونشان رود بر هفت اندام

بدوگفتند ای جرجیس و ای پاک

تراهیچ آرزوئی هست در خاک؟