بدوگفتند ای جرجیس و ای پاک

نخواهد خورد بی دردی می صاف

سزای دوستان اینست ما دام

که گردونشان رود بر هفت اندام

تراهیچ آرزوئی هست در خاک؟

مرا گفت آرزو آنست اکنون

که یک بار دگر در زیر گردون