چو یوسف دید او را گفت الهی

که از خاک رهش یابد غباری

که تا بو کز غبار راه آن شاه

غباری گر بود برخیزد از راه

ازین فرتوت نابینا چه خواهی

چرا او را نگردانی کم و کاست

که او بدنامی پیغمبری خواست