شعیب آنگه زبان بگشاد حالی

ترا آزاد کردم جاودانی

وگر بهر بهشتی زار گریان

ترا بخشم بهشت و حور و رضوان

که ای حکم تو حکم لایزالی

من از شوق تو می گریم چنین زار

که من بس فارغم ازنور و از نار