بزرگی گفت صد جان پریشان

همی گریند و می گردند در خون

که کس یک لحظه با آن قوم مسکین

نگوید کز چه می گرئید چندین

چو جان من فدای اشک ایشان

که دردی را که آن درمان ندارد

ز حضرت جز دل ایشان ندارد