گهی بنواختی خوش خوش ربابی

شکر از چشمه نوشین فشانده

عرق از ماه بر پروین فشانده

گهی سرمست می دادی شرابی

گهی برداشتی چون بلبل آواز

گهی چون گل گرفتی شیوه و ناز

بدان خوبی چو دختر روی اودید