چنان از یک نظر در دام او شد

بیک ساعت بسی طوفان روان کرد

چنان برکند عشق او ز بیخش

که کلی کرد گوئی چار میخش

که شب خواب و بروز آرام او شد

چنان بیچاره شد از چاره ساز او

که می نشناخت سر از پای باز او