که هر وقت آبش آوردی سبوئی

بگو کز تشنگی خوابم ببردی

ببردی آبم و آبم ببردی

یکی سقاش بودی سرخ روئی

بجای ترک یغما خاصه چون ماه

نهاد آن سرخ سقا را هم آنگاه

برادر را چنان در تهمت افکند