همی انداخت کفک از نور بیرون

علی الجمله چو آمد زنگی شب

نهاده نصفئی از ماه بر لب

همه شب قرص مه چون قرص صابون

بدان صابون بخون دیده تا روز

ز جان می شست دست آن عالم افروز

چو زاغ شب درآمد، زان دلارام