من خون خواره خونی چون نگردم

بخونم در چه می گردانی آخر

چو میدانی که سرمست توام من

ز پای افتاده از دست توام من

چرا جز در میان خون نگردم

چنان گشتم ز سودای تو بی خویش

که از پس می ندانم راه و از پیش