که بر بوی وصال تو توان زیست

اگر امید وصل تو نبودی

نه گردی ماندی از من نه دودی

مرا تر دامنی آمد بجان زیست

دل من داغ هجران بر نتابد

که دل خود وصل جانان برنتابد

ز درد خویشتن چون بیقراران