ز درد خویشتن چون بیقراران

که بر بوی وصال تو توان زیست

دل من داغ هجران بر نتابد

که دل خود وصل جانان برنتابد

یکی با تو بگفتم از هزاران

دگر گویم اگر یابم رهی باز

وگرنه می کشم در جان من این راز