یکی با تو بگفتم از هزاران

دل من داغ هجران بر نتابد

که دل خود وصل جانان برنتابد

ز درد خویشتن چون بیقراران

دگر گویم اگر یابم رهی باز

وگرنه می کشم در جان من این راز

روان شد دایه و این نامه هم برد