ازو این شعر گفتن خوش نبودی

اگر صد شعر گوید پر معانی

بر او می فرستد در نهانی

اگر آن عشق چون آتش نبودی

چو حارث این سخن بشنود بشکست

ولیکن ساخت خود را آن زمان مست

چو القصه بشهر خویش شد باز