چو حارث این سخن بشنود بشکست

بر او می فرستد در نهانی

اگر آن عشق چون آتش نبودی

ازو این شعر گفتن خوش نبودی

ولیکن ساخت خود را آن زمان مست

چو القصه بشهر خویش شد باز

ز خواهر در نهان می داشت این راز