درو کی علم گنجد یا فراست

مخور کین خوردن آن کردن نیرزد

بمبرز رفتنت خوردن نیرزد

شکم چون باشدم چاه نجاست

سکندر گفت ای مرد جهان تو

بخفت آسایشی را یک زمان تو

جوابش داد پیر حکمت اندیش