بهم بگریستند از درد بسیار

چو گشت از گفت و گویش دل پریشان

بکوهی بر شد و بگریخت زیشان

سکندر با ارسطالیس هشیار

اگر تو کیمیای عالم افروز

نمی دانی، ز افلاطون درآموز

چه سازی کیمیای سیم و زر هم