سکندر با ارسطالیس هشیار

روا نبود اگر خفتم زمانی

چو گشت از گفت و گویش دل پریشان

بکوهی بر شد و بگریخت زیشان

بهم بگریستند از درد بسیار

اگر تو کیمیای عالم افروز

نمی دانی، ز افلاطون درآموز