شوند از باغهای من دلفروز

ز چندین باغ کز من یادگارست

جهان چون باغ جنت پرنگارست

جوانمردان بسی شبهای تا روز

کسی کز گفته خود لاف می زد

نفس چون صبح از دل صاف می زد

اگر تا دور من می زیستی او