بلی چون آفتاب آید پدیدار

نفس چون صبح از دل صاف می زد

اگر تا دور من می زیستی او

بمردی چون بدین نگریستی او

نماند صبح را یک ذره مقدار

چو بحر شعر من کامل فتادست

هزاران چشمه بر ساحل فتادست