چنین کس را که زهدی بی حسابست

بزد یک نعره ودر گور افتاد

چو مرغی بر پرید از دام هستی

بمرد و باز رست از بت پرستی

چو ازگور و کفن چندین حجابست

حجاب تو ز شعر افتاد آغاز

که مانی تو بدین بت از خدا باز