حجاب تو ز شعر افتاد آغاز

بمرد و باز رست از بت پرستی

چنین کس را که زهدی بی حسابست

چو ازگور و کفن چندین حجابست

که مانی تو بدین بت از خدا باز

بسی بت بود گوناگون شکستم

کنون در پیش شعرم بت پرستم