چو بشنید این سخن ابلیس پر غم

چرا گردی میان این جماعت

بگو چون شد ازین تاریک روزت

امیدی می بود از حق هنوزت؟

زبان بگشاد و گفت ای شیخ عالم

چو حق را صدهزاران سال جاوید

پرستیدم میان خوف و امید