چو حق را صدهزاران سال جاوید

امیدی می بود از حق هنوزت؟

چو بشنید این سخن ابلیس پر غم

زبان بگشاد و گفت ای شیخ عالم

پرستیدم میان خوف و امید

ملایک را بحضرت ره نمودم

بهر سرگشته او در گشودم