که گوید: از چه رد کردیش ناگاه؟

اگر بی علتی با این همه کار

براند از درگه خویشم بیکبار

که کس زهره نداشت از خلق درگاه

اگر بی علتی بپذیردم باز

عجب نبود که نتوان داد آواز

چو بی علت شد ستم رانده او